Seizoensreview: de gifbeker van Fernando Alonso

(c) Sam Bloxham/McLaren

De redactie van Grand Prix Radio kijkt in december terug op het afgelopen Formule 1-seizoen. Vandaag nemen we het jaar van McLaren-coureur Fernando Alonso onder de loep.

Veel problemen
Na een behoorlijk rampjaar in 2016 had McLaren goede hoop dat het dit jaar beter zou gaan. Maar alle hoop verdween als sneeuw voor de zon tijdens de wintertest in Barcelona. De powerunit van Honda ging om de haverklap stuk en met angst en beven reisde het team af naar de openingsrace in Australië. Wonder boven wonder leek het zomaar de goede kant op te gaan. Alonso lag op het circuit in het Albert Park zelfs op puntenkoers, tot een defecte ophanging roet in het eten gooide.

Tijdens de volgende race in Shanghai rukte hij vanaf de 13e startpositie op naar een keurige P6 tot een defecte aandrijfas hem liet stranden. En ach, we kunnen hier wel een opsomming maken van wat er nog meer stuk en mis ging dit jaar, maar samengevat komt het hier op neer: zeven maal wist hij de finish niet te halen, zes maal kwam hij buiten de punten over de finish en eenmaal viel hij al uit voordat de race überhaupt was begonnen. Tel daarbij een reeks gridpenalties op van hier tot aan Honda’s hoofdkantoor in Tokyo en je snapt dat het wederom geen topjaar was voor de tweevoudig wereldkampioen.

Toch wat pluspuntjes
Ondanks dat hij slechts 15e werd in de eindstand met een schamele optelsom van 17 punten, kende de Spanjaard ook een aantal mooie momenten. Denk aan de gevechten met Felipe Massa en zelfs met Lewis Hamilton, zij het dat deze in Mexico veel moeite had zijn Mercedes de sporen te geven. En van de slechts vijf keer dat hij in de punten reed, was de P6 op de Hungaroring wel het meest memorabel. Niet alleen konden we genieten van een mooi gevecht met zijn landgenoot Sainz maar ook schreef hij en passant de snelste raceronde op zijn naam. Zo blij als een kind stond hij na afloop de pers te woord: “Dit is echt een cadeau!”. Dat hij nog niet in snelheid heeft ingeboet bleek ook wel uit de kwalificatie-sessies van dit jaar. Want als iemand dit jaar het uiterste uit z’n wagen heeft geperst, dan is het Alonso wel. Teamgenoot Stoffel Vandoorne kreeg maar liefst zestien keer een sportieve draai om de oren.

Fans
Alonso maakte zich dit jaar wel populair onder de fans door bijvoorbeeld zijn commentaar over de boordradio waar iedereen van mee kon smullen. De Spanjaard nam geregeld geen blad voor de mond wanneer hij zijn beklag deed over de Honda-motor of wanneer een minder getalenteerde coureur hem voor de voeten reed. Daarnaast liet hij zich van een andere kant zien tijdens de Grand Prix van Canada. Toen zijn Honda-motor het weer eens begaf, besloot hij de tribune op te lopen en zich te laten omarmen door de fans. Ook op social media liet hij zich van zijn grappige kant horen. Toen hij in Spanje al in de eerste ronde van de training uitviel, ging hij nog tijdens de training een potje tennissen. Het gortdroge onderschrift bij de tennisfoto luidde: “Zo kom ik toch nog aan mijn beweging.”

Triple Crown
En toen kwam daar begin dit jaar ineens dat onverwachte nieuws: Alonso gaat met McLaren de Indy 500 rijden. De F1-kalender zorgde ervoor dat hij de Grand Prix van Monaco hierdoor ging missen, dus oud-teamgenoot Jenson Button nam de honneurs waar in het Prinsdom. Dat de Spanjaard niet als veldvulling ging deelnemen bleek al tijdens de kwalificatie. Als rookie reed hij zich naar een zeer knappe P5. Tijdens de race deed hij hier nog een schepje bovenop en werd hij de smaakmaker van het veld. Na 37 ronden lag hij al aan de leiding en het zag er naar uit dat hij zomaar eens deze roemruchte race op zijn naam kon gaan schrijven. Helaas viel hij door uitgerekend een haperende Honda-motor uit. Hij kreeg een staande ovatie van het publiek en werd verkozen tot Rookie of the year.

Dat Alonso zijn pijlen richt op de Triple Crown blijkt wel uit het feit dat hij later in het jaar deelnam aan de FIA WEC Rookie test met een Toyota LMP1. In januari zal hij racen tijdens de 24 uur van Daytona en dit lijkt niet anders dan een opmars naar de befaamde 24 uur van Le Mans. Wie weet gaat hij dus komend jaar wederom voor een verrassing zorgen. Omcirkel het weekend van 16 juni maar alvast in de agenda.

Geruchtenmolen
Van alle geruchtenmolens dit jaar draaide die van Alonso het hardst. Boze tongen beweerden al vroeg in het seizoen dat hij voortijdig het team zou verlaten omdat hij keer op keer uitviel. Maar de Spanjaard verwees dit naar het rijk der fabels. Daarnaast liep zijn contract ten einde, dus waar zou hij zijn carrière vervolgen? Teams als Renault, Mercedes en Williams passeerden de wandelgangen. Maar toen kwam daar op 15 september het nieuws dat McLaren voortijdig afscheid ging nemen van Honda; vanaf 2018 rijdt het team met een Renault-krachtbron. Een maand later ging de kogel door de kerk: Alonso tekende voor meerdere jaren bij voor het team uit Woking. Niet heel gek gezien zijn warme banden met Renault. Bovendien had hij zijn chassis al bestempeld als de beste van het veld en hij hoopt met deze combinatie de weg naar de top weer te kunnen maken.

Terugkeer naar het podium?
Alonso is getergd door de vruchteloze jaren met Honda en zal komend jaar sterker dan ooit aan de start verschijnen. Met de McLaren Renault zou hij op papier zeker het gevecht aan moeten kunnen gaan met Red Bull en wellicht ook het vuur aan de schenen kunnen leggen bij Ferrari en Mercedes. Of hij kan strijden om de titel valt te betwijfelen, maar podiumplaatsen zouden haalbaar moeten zijn. Zelf gaat hij hier in ieder geval wel vanuit. Na de finish in Abu Dhabi gaf hij zijn McLaren nog even flink de sporen en schalde over de boardradio: “I did some donuts practice for next year”.