Memorabele races: Australian Grand Prix 1996

© Pirelli & C. S.p.A.

Als we het hebben over memorabele Formule 1-races is Australië 1996 misschien niet de eerste die je te binnen schiet. Toch is het een memorabele race te noemen. Op 10 maart 1996 wist de jonge Canadees Jacques Villeneuve tijdens zijn debuut in de Formule 1 bíjna de overwinning te pakken én het is de race waarin Martin Brundle een van zijn grootste crashes in zijn carrière beleefde.

In 1996 werd de Australische Grand Prix voor het eerst verreden op het semi-stratencircuit van Melbourne. De voorgaande jaren had Adelaide de eer gehad de Grand Prix van het land te mogen organiseren. Jacques Villeneuve maakte als 24-jarige zijn debuut in de Formule 1, voor het team van Williams, naast de Brit Damon Hill.

Villeneuve was geen onbekende naam in de sport. Jacques had in 1995 het CART-kampioenschap gewonnen, wat nu bekend staat als IndyCar en had ook de prestigieuze Indy-500 op zijn naam geschreven. Daarnaast had hij het racen met de paplepel ingegeven gekregen door zijn vader Gilles Villeneuve, die in 1982 tijdens de race in het Belgische Zolder om het leven kwam. Toch moest hij nog wel bewijzen dat hij ook in Formule 1 goed kon meekomen.

Villeneuve kende een fantastisch debuut in Australië en wist in alle trainingen aan de top mee te rijden. Op zaterdag behaalde tot ieders verrassing, als derde rookie ooit, de pole positie door zijn ervaren teamgenoot Damon Hill te verslaan.

De race stond dan ook garant voor een gevecht tussen de teamgenoten. Bij de start wist Villeneuve de leiding te houden in de eerste bocht. Maar al in de eerste ronde was er een rode vlag in verband met een behoorlijke crash van Martin Brundle.

Zwaarste crash in Brundle’s carrière

Brundle moest de Grand Prix van Australië in 1995 van achteraan beginnen, doordat hij een probleem met zijn motor had. De Brit had enkele plaatsen gewonnen in zijn Jordan toen hij achterop de McLaren van David Coulthard en de Sauber van Johnny Herbert knalde. Brundle vloog de lucht in en  vloog meerdere keren over de kop in de grindbak.

Brundle heeft later in interviews gezegd dat hij zich het moment nog goed herinnert. “Momenten als deze staan in je geheugen gegrift. Ik herinner me dat ik dacht, “beland niet in de bomen, zoals in Le Mans gebeurd was. If you fly, you die.” Daarna stopte het, ik lag op de kop en rook brandstof. Er liep vloeistof langs me, maar dat bleek water uit de waterfles in mijn cockpit te zijn”, beschrijft Brundle het incident. “Ik maakte de gordels los en viel door een klein gat tussen de auto en de grond.”

Herstart van de race

Omdat je in 1995 nog gebruik mocht maken van een reserveauto stond Brundle wonder boven wonder even later gewoon weer aan de start toen de race hervat werd. Bij de herstart was Villeneuve weer net zo goed weg en pakte de leiding voor Hill. Het Williams-duo was de rest van de middag in gevecht met elkaar verwikkeld.

Hill wist de leiding over te nemen na een iets snellere pitstop, maar Villeneuve wist direct gebruik te maken van het feit dat zijn teamgenoot op koudere banden reed. De Canadees schoot langs de buitenkant van Hill in bocht 4 om de leiding te herpakken. Alles leek erop dat Villeneuve de race tijdens zijn debuut zou winnen. Totdat zijn auto af en toe begon te roken.

Hill begon over de radio te klagen richting het team dat hij onder de olie zat. In de Williams pitbox werd druk gekeken wat er aan de hand kon zijn met de auto van de Canadees. Er zat niks anders op dan Villeneuve een teken te geven dat hij langzamer moest rijden. Hierdoor kon Hill zijn teamgenoot inhalen en won daardoor de race voor Villeneuve en de Ferrari van Eddie Irvine. Hoewel Hill won en dat jaar ook het kampioenschap zou winnen was Villeneuve toch de morele winnaar van de Grand Prix van Australië. De Canadees had in één weekend de twijfels die er bij aanvang van het seizoen over hem waren tenietgedaan.

Lees ook: Memorabele races: Grand Prix van Monaco 1996
Lees ook: 
Memorabele races: Australian Grand Prix 2002