Vaderdagspecial: Gilles en Jacques Villeneuve

Gilles en Jacques Villeneuve, 1982

Vader wordt door velen gezien als een van de beste coureurs die nooit wereldkampioen werd. Zijn zoon slaagde er, 15 jaar na zijn dood, wel in om wereldkampioen te worden. Deze vaderdagspecial gaat over vader Gilles Villeneuve en zoon Jacques Villeneuve.

Gilles Villeneuve

Gilles Villeneuve werd op 18 januari 1950 geboren in de Canadese provincie Quebec. Aan het einde van de jaren 60 begon Villeneuve zijn racecarrière door deel te nemen aan lokale dragraces. Hij haalde al snel zijn racelicentie om vervolgens een lokale Formule Ford klasse te domineren met een oudere auto. Aan het begin van de jaren 70 werd de overstap gemaakt naar de Formule Atlantic. Deelname werd onder andere betaald met geld dat de Canadees verdiende aan sneeuwscooter-races. Net als in de Formule Ford klasse wist Villeneuve ook in de Formule Atlantic races te domineren. Zijn prestaties in deze klasse maakten indruk en McLaren deed Villeneuve het aanbod om in 1977 vijf races te rijden als derde coureur van het Formule 1-team.

Villeneuve maakte dat jaar zijn debuut tijdens de Britse Grand Prix op Silverstone. Hij kwalificeerde zich als negende. Teamgenoot Jochen Mass, rijdend in een nieuwere McLaren, was twee tienden langzamer dan Villeneuve. De Canadees had indruk gemaakt, maar McLaren besloot om niet met de coureur verder te gaan. Aan het einde van 1977 vertrok hij naar Ferrari. De laatste twee races van het seizoen reed hij in dienst van het Italiaanse team. 1978 was over het algemeen geen succesvol seizoen, maar de laatste race van het seizoen, uitgerekend de Canadese Grand Prix, werd door Villeneuve gewonnen. Het seizoen van 1979 was Villeneuve dicht bij het wereldkampioenschap. Hij verloor uiteindelijk van teamgenoot Jody Scheckter, maar 1979 was wel een jaar met indrukwekkende en typerende acties van Villeneuve. Zo had hij een spannend wiel aan wiel duel met René Arnoux tijdens de Franse Grand Prix, en reed hij tijdens de Nederlandse Grand Prix, nadat hij van de baan raakte door een lekke band, op drie wielen terug naar de pitstraat. Villeneuve moest en zou de race vervolgen, en het team moest hem ervan overtuigen dat de auto niet gerepareerd kon worden.

Gilles Villeneuve in de Ferrari, gevolgd door broer Jacques in de Arrows (c) Facebook Ventisetterosso

1980 en 1981 werden teleurstellende seizoenen. In 1980 stond Villeneuve niet een keer op het podium. Het volgende seizoen werd regelmatig de finish niet gehaald. Villeneuve wist wel twee races te winnen. In 1982 stond Villeneuve in Imola voor het laatst op het podium. Tijdens de kwalificatie van de eerstvolgende race, de Grand Prix van België, reed Villeneuve op Circuit Zolder met een groot snelheidsverschil tegen een andere auto op. Dit resulteerde in een enorme crash. Hij overleed later in het ziekenhuis. Na zijn dood werd de bocht waarin het ongeluk plaatsvond aangepast, en vernoemd naar Villeneuve. Ook de naam van het Canadese Circuit Île de Notre-Dame werd aangepast. Dit circuit heet tot op de dag van vandaag Circuit Gilles Villeneuve.

Gilles Villeneuve reed uiteindelijk 67 Grands Prix waarvan hij er zes won. Bovendien wordt Villeneuve gezien als een van de beste coureurs die nooit wereldkampioen is geworden. Oud-teamgenoot Jody Scheckter noemde hem zelfs de snelste coureur uit de geschiedenis van autosport.

Jacques Villeneuve

In 1996 maakte ‘de zoon van’ zijn Formule 1-debuut bij het kampioenschapsteam Williams. Het jaar daarvoor won Jacques Villeneuve de Indy-500 en werd hij kampioen in het CART-kampioenschap, een voorloper van de huidige IndyCar Series. De Canadees maakte een indrukwekkend Formule 1-debuut door zich op polepositie te kwalificeren. Door mechanische problemen verloor hij de race echter aan teamgenoot Damon Hill. De tweede plek wist hij wel veilig te stellen, waardoor hij in zijn debuutrace dus meteen op het podium eindigde. Vier races later won Villeneuve zijn eerste Grand Prix op de Nürburgring. Hij won dat seizoen nog drie andere Grands Prix, waardoor hij de coureur met de meeste overwinningen als ‘rookie’ is. Hij werd bovendien tweede in het wereldkampioenschap achter Hill.

In 1997 streed Villeneuve het hele seizoen om het kampioenschap. De grote rivaal was Michael Schumacher. Met nog een race te gaan, had Villeneuve 7 keer gewonnen, terwijl Schumacher 5 overwinningen had behaald. Het kampioenschap werd beslist op het Spaanse Jerez Circuit. Tijdens de race probeerde Villeneuve de Ferrari van Schumacher in te halen, maar de Duitser stuurde op de Canadees in. Schumacher viel door de actie uit, en werd later uit het kampioenschap geschrapt. De Williams-coureur had schade aan zijn auto, maar wist de race als derde te finishen. Jacques Villeneuve werd hierdoor wereldkampioen.

Jacques Villeneuve in de Williams

In 1998 reed Villeneuve nog bij Williams, maar de concurrentie was sterker. De Canadees finishte twee keer op het podium, maar verliet het team van Frank Williams na 1998. De carrière van Villeneuve ging daarna verder bergafwaarts. Hij reed tot 2006 bij de teams BAR, Renault en Sauber, maar won niet meer. Villeneuve stond voor het laatst op het podium in 2001, toen hij derde werd in de Duitse Grand Prix. Na zijn Formule 1-carrière nam hij deel aan verschillende takken van autosport, waaronder Nascar, de 24 uur van Le Mans en Formule e.

De carrière van Jacques Villeneuve bereikte zijn hoogtepunt in 1997. Daarna ging het op het gebied van prestaties bergafwaarts. Toch was hij succesvoller dan zijn vader. Jacques won namelijk dat wat zijn vader Gilles volgens velen ooit had kunnen winnen, het wereldkampioenschap Formule 1.

Gilles Villeneuve Jacques Villeneuve
Jaartallen actief 1977-1982 1996-2006
GP starts 67 163
Punten 107 235
Overwinningen 6 11
Poles 2 13
Wereldtitels 0 (beste resultaat: 2e) 1