Grand Prix Retro eregalerij – Nigel Mansell

De media vond hem maar een zeurpiet, maar bij de fans was Nigel Mansell ongekend populair. De Brit stond bekend om zijn doorzettingsvermogen, een karaktertrek die hem bracht in de Formule 1 en uiteindelijk in 1992 een wereldtitel opleverde.

De weg naar dat ultieme succes is een lange en moeizame geweest voor Mansell. Het begint in 1962 als de jonge Nigel tijdens de Britse Grand Prix op Aintree Jim Clark ziet winnen. Het racespektakel maakt diepe indruk en een passie is geboren.

Gebroken nek

Na de gebruikelijke start in karting maakt Mansell de overstap naar single seaters. Het is een zwaar bestaan. Niet alleen bekostigt de Brit alles zelf, maar hij crasht ook vaak en zwaar. Zo breekt Mansell zijn nek tijdens een test in een Formule Ford.

De artsen brengen hem vervolgens het slechte nieuws dat hij nooit meer zou kunnen racen. Mansell accepteert dit niet, knokt zich terug en behaalt in 1977 het kampioenschap in het Brits Formule Ford.

Klaar voor stap naar Formule 3

Een aanbieding om in de Formule 3 te rijden neemt Mansell met beide handen aan. Op Silverstone eindigt hij als vierde. Het is voor Mansell het signaal dat hij toe is aan de volgende stap in zijn loopbaan. Hij verkoopt zijn huis om de stap naar de Formule 3 te financieren.

Na een redelijk eerste seizoen met onder meer een pole position en een overwinning loopt Mansell in zijn tweede jaar opnieuw een zware blessure op. Aan een botsing met Andrea de Cesaris houdt de Brit een gebroken wervel over.

F1-test bij Lotus

De kwetsuur houdt Mansell geheim als hij wordt uitgenodigd door Colin Chapman om voor het Formule 1-team van Lotus te testen. Op het circuit van Paul Ricard maakt de Brit, ondanks een flinke dosis pijnstillers, dermate indruk dat hij wordt aangetrokken als testrijder.

Ook als understudy van Mario Andretti en Elio de Angelis weet Mansell te imponeren. Chapman besluit daarop de Brit te laten debuteren in een derde Lotus tijdens de Oostenrijkse Grand Prix van 1980. Het wordt een lijdensweg voor Mansell. Door een brandstoflek loopt hij eerste- en tweedegraads brandwonden op. Hij verbijt de pijn, maar moet uiteindelijk met motorproblemen opgeven.

Racezitje bij Lotus

Mansell krijgt dat jaar nog twee kansen, maar op Zandvoort haalt hij de finish niet op Imola weet de Brit zich niet te kwalificeren. Als Andretti aan het einde van het seizoen zijn afscheid bij Lotus aankondigt, geeft Chapman het zitje aan Mansell tot ongenoegen van toenmalig sponsor Essex.

De vier daaropvolgende seizoenen zijn niet makkelijk voor de Brit. De auto is niet betrouwbaar genoeg en daarom ziet Mansell de finish vaker niet dan wel. Bovendien is de relatie met het team na de plotselinge dood van Chapman niet optimaal te noemen. Met vier podiumplaatsen op zak moet Mansell eind 1984 plaatsmaken voor Ayrton Senna.

In tranen na eerste zege

Mansell vertrekt naar Williams, waar hij in 1985 zijn eerste zege boekt. In tranen staat de Brit op het podium van Brands Hatch na de winst in de Europese Grand Prix. Ook de volgende race, in Zuid-Afrika, schrijft hij op zijn naam. Maar ook dit seizoen komt Mansell niet ongeschonden uit de strijd. Hij mist de Franse Grand Prix als hij tijdens de kwalificatie met ruim 300 km/u van de baan vliegt. Een hersenschudding houdt hem één race aan de kant.

In 1986 lijkt Mansell eindelijk aanspraak te kunnen maken op de wereldtitel. Met vijf overwinningen hoeft hij in de laatste race van het seizoen, in Australië, slechts derde te worden om de champagne te ontkurken. Echter, met nog 19 ronden te gaan, krijgt Mansell een klapband en gaat de titel naar Alain Prost.

Mislopen titel door crash

Het seizoen daarop is min of meer hetzelfde verhaal. Mansell mengt zich opnieuw in de titelstrijd, maar een zware crash tijdens de kwalificatie voor de Grand Prix van Japan zet hem twee races buitenspel, waardoor teamgenoot Nelson Piquet er met de wereldtitel vandoor gaat.

Het absolute hoogtepunt dat jaar is de overwinning van Mansell voor eigen publiek op Silverstone. Een succesvolle inhaalrace op Piquet waarin de Brit het ronderecord ronde na ronde weet te verbeteren zorgt ervoor dat duizenden fans bezit nemen van het circuit.

Matig jaar

De keuze van Williams om over te stappen van Ford-motoren naar krachtbronnen van Judd valt niet goed uit. Mansell weet pas in de achtste race van het seizoen voor het eerst de finish te halen. Op Silverstone wordt hij tweede net als later dat jaar in Spanje. Het zijn de enige twee finishes dat seizoen, waarin de Brit ook twee races mist vanwege de waterpokken.

De overstap in 1989 naar Ferrari doet vele wenkbrauwen fronsen. Past de Brit wel bij de Italiaanse renstal? De tifosi sluiten Mansell in de armen en geven hem de bijnaam ‘Il Leone’ als hij de openingsrace in Brazilië op zijn naam schrijft. Ook in Hongarije is hij de beste, daarnaast staat hij nog vier keer op het podium, goed voor een vierde plaats in de eindstand om het kampioenschap.

Diskwalificatie

Ook dit seizoen is niet zonder controverse. In Canada en Portugal wordt Mansell gediskwalificeerd. Op Estoril schiet de Brit zijn pitbox voorbij. Hij schakelt in zijn achteruit en rijdt terug naar de goede plek. De wedstrijdleiding is not amused en schorst Mansell voor één race, hierdoor mist hij de Spaanse Grand Prix.

De komst van Prost naar Ferrari leidt tot frictie tussen de teamgenoten. De Fransman wisselt op Silverstone zonder medeweten van Mansell van bolide. Dit zet kwaad bloed bij de Brit die na de race aankondigt aan het einde van het seizoen te stoppen met Formule 1.

Terugkeer bij Williams

Frank Williams weet Mansell echter te overtuigen terug te keren naar Williams. Na een slecht begin met drie uitvalbeurten in de eerste drie races van het seizoen wint de Brit uiteindelijk vijf races. In de strijd om de titel delft hij het onderspit tegen Senna.

De diskwalificatie in Portugal draait de kansen op de titel voor Mansell definitief de nek om. De Brit komt in de 29ste ronde in de leidende positie de pits in. Bij het wisselen van de banden gaat er iets niet goed. De rechterachterband is niet goed gemonteerd. Als Mansell wegrijdt, verliest hij het wiel. Midden in de pitstraat staat de Brit stil. Teamleden rennen naar de auto en monteren de achterband op de wagen. Dit is tegen de regels en Mansell krijgt de zwarte vlag.

Eindelijk de wereldtitel

In 1992 lijkt dan eindelijk alles de goede kant op te vallen voor de Brit. De Williams W14B is een superieure wagen. Mansell wint de eerste vijf races en beslist uiteindelijk negen van de 16 Grands Prix in zijn voordeel. Bovendien start hij 14 keer vanaf pole position. Er staat geen maat op Mansell, die zich na de elfde race van het seizoen kroont tot wereldkampioen.

Zijn wereldtitel verdedigt hij niet. Williams heeft Prost gecontracteerd en gezien zijn ervaringen bij Ferrari met de Fransman besluit Mansell naar de Verenigde Staten te verkassen, waar hij direct het CART-kampioenschap pakt.

Weer bij Williams

Een jaar later is de Brit alweer terug. Williams doet een beroep op Mansell na de dood van Senna. Na twee uitvalbeurten en een vierde plaats in Japan wint de Brit de afsluitende race in Australië. Mansell heeft goede hoop dat Williams de optie voor 1995 licht, maar de renstal kiest echter voor David Coulthard.

McLaren is er al de kippen bij om Mansell vast te leggen. Het wordt een kort huwelijk. Na twee races is de liefde voorbij. Mansell blijkt in eerste instantie niet in de auto te passen en mist de eerste twee races van het seizoen.

Afscheid van Formule 1

In alle haast wordt een nieuwe auto gebouwd, waarmee de Brit op Imola aan de start verschijnt. Een aanvaring met Eddie Irvine zorgt ervoor dat Mansell als tiende, en buiten de punten, over de finish komt. In Spanje haalt hij de eindstreep niet. De Brit is ontevreden over de auto en besluit vervolgens definitief het bijltje erbij neer te gooien.

Nigel Mansell – 8 augustus 1953

Races: 187
Pole positions: 32
Zeges: 31
Wereldtitels: 1
Eerste race: 1980 Oostenrijk
Eerste zege: 1985 Europa
Laatste zege: 1994 Australië
Laatste race: 1995 Spanje

Jouw reactie