Grand Prix Retro eregalerij – Jacques Villeneuve

Jacques Villeneuve trad in de voetsporen van vader Gilles. De Canadees maakte een spectaculaire entree in de Formule 1. Daarna viel hij meer op met flinke crashes, zijn haardracht en te ruim zittende racekledij. Met een wereldtitel en elf zeges heeft Villeneuve zijn vader overvleugeld, maar liet niet dezelfde onuitwisbare indruk achter.

Als Villeneuve in 1996 debuteert in de Formule 1 heeft hij al een korte, maar succesvolle loopbaan in Noord-Amerika achter de rug. Na een derde plaats in de Formule Atlantic maakt de Canadees de overstap naar de Indy Car World Series. Hij wordt uitgeroepen tot rookie of the year en in 1995 wint hij niet alleen de Indianapolis 500, maar ook het kampioenschap. Het levert hem een zitje op bij Williams naast Damon Hill.

Opmerkelijk debuut

In Australië verbaast hij vriend en vijand door de pole position voor zich op te eisen. Villeneuve lijkt zelfs op weg naar de overwinning bij zijn debuut, maar een olielek zorgt ervoor dat de Canadees genoegen moet nemen met de tweede plaats achter Hill.

Tijdens de vierde race van het seizoen op de Nürburgring komt Villeneuve als eerste over de finish. Het is zijn eerste zege en er zullen er dat seizoen nog drie volgen. De beslissing om het wereldkampioenschap valt tijdens de laatste Grand Prix in Japan.

Mislopen titel

De kans op de titel voor de Canadees is klein, want het verschil met Hill bedraagt negen punten. Villeneuve kwalificeert zich wel op pole position, maar valt in de 37ste ronde uit als zijn rechterachterband losraakt. Hill wint op Suzuka en pakt de wereldtitel.

Na het vertrek van de Brit wordt Villeneuve kopman bij Williams. Dankzij zeven overwinningen wint de Canadees in zijn tweede jaar al de wereldtitel. Het is een zwaar bevochten strijd geweest met Michael Schumacher. Ook dit keer valt de beslissing in de laatste race.

Botsing met Schumacher

De Duitser leidt met een punt voorsprong als het Formule 1-circus afreist naar Jerez. Als Villeneuve in de 48ste Schumacher wil passeren, stuurt de Duitser in waardoor het tweetal met elkaar in botsing komt. De Canadees kan verder, maar Schumacher valt door de actie, die gelijkenis vertoont met de touché met Hill een aantal jaar eerder, uit. Villeneuve komt als derde over de finish en kroont zich tot wereldkampioen.

Groot is het contrast een jaar later. Williams verliest Renault als motorleverancier en wordt opgezadeld met de minder competitieve Mecachrome-krachtbronnen. De resultaten vallen dan ook flink tegen. Villeneuve is niet in staat om zijn titel met succes te verdedigen. Alleen in Duitsland en Hongarije verschijnt hij op het podium.

Vertrek naar BAR

Teleurgesteld besluit hij Williams te verlaten en in te stappen bij het pas opgerichte BAR. De renstal, mede opgericht door Villeneuve’s manager Craig Pollock, heeft grootste plannen, maar daar komt weinig van terecht. Het eerste seizoen is dramatisch. Pas in de twaalfde race ziet Villeneuve voor het eerst de finishvlag. De achtste plaats in Italië is in 1999 het hoogst haalbare.

Slechter wordt het niet, maar de voorspelde overwinningen komen er ook niet. In 2001 staat de Canadees twee keer op het podium. Kort voor de start van het nieuwe seizoen wordt Pollock ontslagen als teambaas en neemt David Richards zijn taken over. Tussen Richards en Villeneuve botert het niet.

Vervangen door Sato

Sportief loopt 2002 uit op een teleurstelling en in 2003 is het niet veel beter. De laatste race in Japan zit de Canadees niet meer achter het stuur van de BAR. Richards heeft besloten het contract met Villeneuve niet te verlengen, waarna de Canadees besluit niet meer in actie te komen en wordt vervangen door Takuma Sato.

Als 2004 van start gaat, moet Villeneuve noodgedwongen vanaf de zijlijn toekijken. Hij maakt dat jaar toch nog een comeback. Bij Renault heeft Jarno Trulli ruzie gekregen met teambaas Flavio Briatore en de Italiaan moet het veld ruimen.

Comeback bij Renault geen succes

Villeneuve komt de laatste drie races in actie, maar het wordt geen succes. Hij eindigt drie keer buiten de punten. De gedwongen pauze heeft hem geen goed gedaan. De Canadees heeft moeite zich aan te passen aan de auto’s, die veel sneller zijn dan in 2003. Daarnaast heeft hij in Fernando Alonso een pittige teamgenoot.

Vlak voordat hij zijn comeback maakt, heeft hij zijn handtekening gezet onder een tweejarige verbintenis met Sauber. De start van het seizoen is matig met een 13de plaats in Australië, een uitvalbeurt in Maleisië en een elfde plek in Bahrein.

Aanblijven bij BMW

In San Marino eindigt Villeneuve als vierde en ook in Frankrijk en België rijdt hij in de punten. De geruchten gaan dat hij aan het einde van het seizoen wordt vervangen. BMW, dat inmiddels Sauber heeft overgenomen, respecteert het contract met de Canadees.

Uiteindelijk komt het toch tot een breuk. Na zijn crash in Duitsland houdt BMW in Hongarije Villeneuve aan de kant. Hij wordt vervangen door Robert Kubica. De Canadees weet genoeg en een aantal dagen later maken beide partijen bekend met onmiddellijke ingang uit elkaar te gaan.

Niet verder dan geflirt

Het is een abrupt einde van een loopbaan die zo voorspoedig begon. Villeneuve zoekt zijn heil in andere klassen. Zijn naam wordt in de jaren na zijn vertrekt nog sporadisch in verband gebracht met Formule 1. Hij flirt in 2010 nog met Stefan GP dat vergeefs probeert een plek op de Formule 1-grid te krijgen. Ook de poging om in samenwerking met Durango met eigen team in 2011 te starten, is niet succesvol.

Jacques Villeneuve – 9 april 1971

Races: 162
Pole positions: 13
Zeges: 11
Wereldtitels: 1
Eerste race: 1996 Australië
Eerste zege: 1996 Europa
Laatste zege: 1997 Luxemburg
Laatste race: 2006 Duitsland

Jouw reactie