Grand Prix Retro eregalerij – Juan Manuel Fangio

Juan Manuel Fangio wordt beschouwd als één van de beste coureurs allertijden. De Argentijn wint in de jaren ’50 vijf wereldtitels, een record dat pas in 2003 wordt verbeterd door Michael Schumacher. In 51 Grands Prix staat Fangio 24 keer op de hoogste trede van het podium.

Zijn mooiste overwinning, en volgens insiders de mooiste Formule 1-zege ooit, viert de Argentijn op 4 augustus 1957 tijdens de Duitse Grand Prix op de Nürburgring.

Voorsprong wordt achterstand

Fangio gaat aan de leiding als hij na 13 ronden binnenkomt voor zijn pitstop. De stop verloopt desastreus als een wielmoer weg stuitert. Hij ziet zijn voorsprong van dertig seconden omgebogen worden in een achterstand van vijftig seconden. Fangio komt achter beide Ferrari-coureurs Mike Hawthorn en Peter Collins weer de baan op.

De Argentijn gaat er eens goed voor zitten en rijdt volgens eigen zeggen in een roes het gat met het duo dicht. Ronde na ronde verbetert Fangio het ronderecord. In de voorlaatste ronde verschalkt hij zowel Collins als Hawthorn. Op de finish heeft de Argentijn een voorsprong van drie seconden op zijn belagers. Met deze zege, tevens zijn laatste in de Formule 1, pakt Fangio zijn vijfde en laatste wereldtitel. De Argentijn is dan al 46 jaar oud.

Naar Europa

Negen jaar eerder maakt Fangio pas de oversteek naar Europa om Grand Prix’ te racen. In 1948 rijdt hij zijn eerste Grote Prijs, in het Franse Reims. Fangio valt uit en een jaar later reist hij opnieuw af naar Europa. Fangio wint dan onder meer de Grand Prix’ in San Remo en op Monza.

Als in 1950 de Formule 1 wordt opgezet, tekent Fangio een contract bij Alfa Romeo. Hij vormt een team samen met Giuseppe Farina en Luigi Fagioli. Fangio wint drie races en valt drie keer uit. De wereldtitel wint hij niet, die is voor Farina, die naast zijn drie zeges ook nog een vierde plaats behaald. Een jaar later is het wel raak. Met winst in de Grand Prix’ van Zwitserland, Frankrijk en Spanje pakt Fangio de titel met zes punten voorsprong op Alberto Ascari.

Zonder auto

In 1952 worden de reglementen aangepast waardoor Alfa Romeo niet meer met de Alfetta’s kan rijden en zich terugtrekt. Fangio zit zonder auto. Pas in juni komt de Argentijn weer in actie. Het zijn races die niet meetellen voor het kampioenschap. Een dag na zo’n ‘non-championship’-wedstrijd in Dundrod moet Fangio racen voor Maserati op Monza. Omdat hij aansluitende vlucht mist, besluit hij vanaf Parijs zelf te rijden naar Italië. Een besluit dat hem duur komt te staan.

Vlak voor de start van de race komt Fangio uitgeput aan. Na twee ronden gaat het gruwelijk mis. Hij crasht en wordt uit de auto geslingerd als de Maserati over de kop slaat. In het ziekenhuis blijkt Fangio zijn nek te hebben gebroken. Hij keert terug naar Argentinië om te revalideren.

Keuze voor Maserati

Bij de start van het nieuwe seizoen in 1953 staat Fangio weer op de grid. Hij heeft gekozen voor Maserati en moet het opnemen tegen de Ferrari-armada, aangevoerd door wereldkampioen Ascari. Fangio wint met enig fortuin op Monza. Hij is zijn enige zege dat jaar. Met drie tweede plaatsen en een vierde plek eindigt Fangio als tweede achter Ascari, die zijn titel prolongeert.

Fangio blijft Maserati trouw totdat Mercedes halverwege 1954 zijn intrede doet in de Formule 1. De Argentijn waagt de overstap naar de Duitse autofabrikant. Fangio domineert het seizoen met zes overwinningen in acht races. Een jaar daarop behaalt hij opnieuw de wereldtitel met Mercedes, dat zich vervolgens terugtrekt uit de racerij nadat meer dan tachtig toeschouwers omkomen bij een crash tijdens de 24 uur van Le Mans.

Fangio tekent bij Ferrari

De zoektocht naar een nieuw team duurt niet lang. Fangio wordt bij Ferrari de opvolger van Ascari, die een jaar eerder op Monza om het leven is gekomen. De relatie tussen Enzo Ferrari en zijn coureur is niet optimaal. Ondanks een wereldtitel, de vierde voor Fangio, keert hij na afloop van het seizoen terug bij Maserati.

Fangio begint het seizoen in 1957 met drie zeges. In Groot-Brittannië valt hij uit, maar in Duitsland verzekert de Argentijn zich met nog twee Grand Prix’ te gaan van zijn vijfde wereldtitel. Ondanks zijn hoge leeftijd gaat hij door, maar na de Franse Grand Prix, op 6 juli 1958, stopt Fangio op 47-jarige leeftijd definitief met racen.

Juan Manual Fangio – 24 juni 1911 – 17 juli 1995

Races: 51
Pole positions: 29
Zeges: 24
Wereldtitels: 5
Eerste race: 1950 Groot-Brittannië
Eerste zege: 1950 Monaco
Laatste zege: 1957 Duitsland
Laatste race: 1958 Frankrijk

Jouw reactie