Grand Prix Retro eregalerij – Giuseppe Farina

Met zeven wereldtitels is Michael Schumacher nog steeds recordhouder. In 1950 werd Giuseppe ‘Nino’ Farina gekroond tot de eerste wereldkampioen in de Formule 1-geschiedenis. Opmerkelijk is dat de Italiaan al 43 jaar oud was toen hij de wereldtitel in de wacht sleepte.

Farina kiest pas op late leeftijd, 26 jaar, voor de autosport. Opgegroeid in een welgestelde familie besluit hij eerst te gaan studeren en een militaire loopbaan op te bouwen alvorens hij de switch maakt naar de racerij.

Crashes

Begin jaren dertig beproeft hij zijn geluk in de hillclimbs, maar tijdens zijn eerste deelname belandt hij in het ziekenhuis met een gebroken schouder. Farina laat zich niet afschrikken en maakt de overstap naar het circuit. Ondanks enkele crashes maakt hij indruk op Enzo Ferrari, die hem onder brengt bij het team van Alfa Romeo. Farina maakt kennis met Tazio Nuvolari, die hem onder zijn vleugels neemt.

De wijze lessen van Nuvolari betalen zich uit, want in 1937, 1938 en 1939 wordt Farina Italiaans kampioen. Ook tijdens Grand Prix’ in Europa kan hij de strijd aan met de teams van Mercedes en Auto Union. Als Farina de stap naar de wereldtop lijkt te kunnen maken, breekt de Tweede Wereldoorlog uit.

In de Formule 1 voor Alfa Romeo

Als in 1946 het racen weer wordt hervat wint Farina de Grand Prix des Nations. Twee jaar later is hij de sterkste in Monaco. Als de FIA besluit in 1950 een officieel wereldkampioenschap te organiseren, maakt Farina deel uit van het team van Alfa Romeo samen met Juan Manuel Fangio uit Argentinië en landgenoot Luigi Fagioli.

De Alfa’s zijn in het eerste Formule 1-seizoen oppermachtig. Farina wint op Silverstone de allereerste race van het nieuw opgezette kampioenschap en is daarna ook in Zwitserland en Italië de beste. Met drie zeges uit zes races kroont Farina zich tot eerste wereldkampioen van de Formule 1. In de stand om de titel blijft hij zijn teamgenoten Fangio, die ook drie races wint, en Fagioli voor.

Vertrek bij Alfa Romeo

Een jaar later wint Farina de Grand Prix van België, maar delft hij in de strijd om de titel het onderspit tegen een veel snellere Fangio. Aan het einde van het seizoen vertrekt Farina naar Ferrari. Bij de renstal krijgt hij te maken met Alberto Ascari.

Ascari is in het onderlinge duel met Farina de bovenliggende partij. Farina staat dan wel vier keer op het podium, maar wint geen enkele race. Hij eindigt in het kampioenschap als tweede achter Ascari.

In de schaduw van Ascari

In 1953 is het hetzelfde laken en pak. Farina staat opnieuw in de schaduw van Ascari. Ondanks een zege in Duitsland, zijn laatste in de Formule 1, en vier podiumplaatsen komt Farina niet verder dan een derde plaats in de eindstand om de wereldtitel.

Een jaar later gaat Farina het seizoen prima van start met een tweede plaats in Argentinië. Echter, het raceseizoen is van korte duur. Bij een crash tijdens een sports car-race op Monza loopt Farina brandwonden op. En als hij vervolgens tijdens de Mille Miglia ook zijn arm breekt, zit het seizoen er al op voordat het goed en wel is begonnen.

Punt achter loopbaan

Met frisse moed staat hij in 1955 aan de start van een nieuw Formule 1-seizoen. Het ongemak door de brandwonden is te groot om verder te gaan. Farina probeert het met morfine en pijnstillers, maar het is geen doen. In Italië gaat hij niet meer van start. Zijn laatste wapenfeit in de Formule 1 is een derde plaats op Spa-Francorchamps.

Ondanks zijn afscheid blijft de racerij hem interesseren. Op weg naar de Franse Grand Prix in 1966 raakt hij bij Chambéry van de weg en komt om het leven. De eerste wereldkampioen Formule 1 is dan slechts 59 jaar oud.

Giuseppe Farina – 30 oktober 1906 – 30 juni 1966

Races: 33
Pole positions: 5
Zeges: 5
Wereldtitels: 1
Eerste race: 1950 Groot-Brittannië
Eerste zege: 1950 Groot-Brittannië
Laatste zege: 1953 Duitsland
Laatste race: 1955 België

Jouw reactie