Seizoensreview Marcus Ericsson: Opnieuw een jaar als veldvulling

Marcus Ericsson
Marcus Ericsson (c) Sauber F1

De redactie van Grand Prix Radio kijkt in december terug op het afgelopen Formule 1-seizoen. Vandaag staat het jaar van Sauber-coureur Marcus Ericsson onder de loep.

Als Marcus Ericsson een echte topsporter is dan denkt hij nog vaak terug aan 25 juni van het afgelopen jaar. Op die datum werd namelijk de Grand Prix van Azerbeidzjan verreden en kon hij zijn enige punten van het seizoen scoren. De 27-jarige Zweed slaagde daar niet in omdat hij het kaas van zijn brood liet eten door teamgenoot Pascal Wehrlein.

Door verschillende uitvalbeurten rijdt Ericsson halverwege die race op de tiende plaats. Hij heeft zelfs zicht op meer want hij kan het spoor van Fernando Alonso die voor hem rijdt goed volgen. Achter hem voelt hij de hete adem van Wehrlein in zijn nek.

Omdat het team vanaf de pitmuur ziet dat Wehrlein sneller is en Ericsson vast achter Alonso zit, geeft Sauber de opdracht aan de Zweed om zijn teamgenoot voorbij te laten. Ericsson weigert in eerste instantie, maar voldoet alsnog aan de eis als hij hoort dat Wehrlein zijn plaats teruggeeft wanneer hij Alonso niet voorbijkomt.

Het blijkt een dure inschattingsfout van Ericsson te zijn. Alonso rijdt bij de Saubers weg. Wehrlein geeft zijn tiende plaats niet terug aan zijn teamgenoot en scoort zo het laatste WK-punt. Dichterbij zo’n goede eindklassering zou Ericsson niet meer komen.

Kleurloos

Samen met een elfde plaats in Barcelona was dat resultaat in Bakoe zijn hoogste finishplaats van het jaar. Het typeert wederom een kleurloos seizoen van de coureur die uitsluitend bij Sauber zit omdat hij financieel gesteund wordt door Longbow Finance, de Zweedse eigenaar van het team.

Ericsson is een coureur die gezien zijn kwaliteiten hooguit één seizoen Formule 1 had mogen rijden. Het type rijder waarvan je na dat ene jaar nooit meer iets hoort en al snel vergeet dat hij überhaupt heeft meegedaan. Ericsson zou in het rijtje achter Roberto Merhi, Narain Karthikeyan, Ricardo Zonta, Rio Haryanto en Tarso Marques niet misstaan.

Je zou Ericsson het beste kunnen vergelijken met een politieagent die stiekem langs de snelweg met een mobiele controlepost staat te flitsen; je weet dat hij ergens is, maar je ziet hem nooit en hebt – zeker als je in een Mercedes heel hard gaat – veel last van hem.

Stap hogerop

Ericsson vertelde halverwege het seizoen dat hij toe is aan een stap hogerop. Een team waarbij hij in de middenmoot kan knokken en kan laten zien wat hij daadwerkelijk kan. Het bericht werd in de paddock met hoongelach ontvangen.

Want waarom zou een team hem een kans geven als hij in vier jaar Formule 1 nog nooit heeft afgerekend met zijn teamgenoot? Zelfs met een grote som geld is Ericsson niet interessant genoeg voor een team als Williams of Force India. Simpelweg omdat hij te langzaam is.

Niettemin heeft hij voor komend seizoen wel weer een plaats bemachtigd bij Sauber. Het wordt zijn vijfde achtereenvolgende jaar in de Formule 1. Aan Charles Leclerc de taak om dan aan te tonen hoe slecht de Zweed daadwerkelijk is.