Aftellen: de beste Belgische Grands Prix aller tijden

De Formule 1 is op vakantie. Geen voorbeschouwingen, geen vrije trainingen of kwalificaties, geen rode lichten die ’s zondags om twee uur doven. Pas op zondag 27 augustus zal de Grand Prix van België worden verreden op het roemruchte circuit van Spa-Francorchamps.

Terwijl coureurs, monteurs en teambazen genieten van hun welverdiende vakantie, tellen de fans al weer af. Grand Prix Radio helpt de tijd te doden en tegelijkertijd in de stemming te komen voor de thuisrace van Max Verstappen.

Op het circuit waar tienduizenden Nederlanders hem eind deze maand zullen aanmoedigen en waar de tribunes oranje gekleurd zullen zijn, gebeurt altijd wat. Er zijn heldendaden verricht, dromen in duigen gevallen en jongensboeken geschreven. En dus blikken we elke vrijdag terug op een memorabele editie van de Belgische Grand Prix. Deze week de editie van 1998.

Race nummer 13

De Belgische Ardennen vormen het toneel voor race nummer 13 van het Formule 1 seizoen. Het zal voor de meeste coureurs een ongeluksgetal blijken. Slechts acht coureurs halen de finish uit een startveld van twintig wagens. De Fin Mika Hakkinen heeft met zijn McLaren tot en met de Grand Prix van Hongarije 77 punten bij elkaar gereden, tegenover 70 voor Ferrari-coureur Michael Schumacher, bezig aan zijn derde seizoen voor de Scuderia en nog altijd op jacht naar de verlossende wereldtitel voor de fameuze renstal uit Maranello. Op zijn favoriete circuit én met grote kans op regen zijn de omstandigheden optimaal voor de Duitser om Hakkinen bij te halen en zo mogelijk zelfs de leiding te nemen in het kampioenschap.

Eau Rouge

Op zaterdag lijkt er echter geen wolkje aan de lucht voor de dominante McLarens. Hakkinen en zijn teammaat David Coulthard plaatsen zich op de eerste en tweede plaats, gevolgd door Damon Hill in de felgele Jordan. Zijn hoogste startpositie van het seizoen en een stuk beter dan zijn teamgenoot Ralf Schumacher op de achtste plek. Michael Schumacher staat op plaats vier, met zijn teamgenoot Eddie Irvine schuin achter zich op de vijfde plek. De oefen- en kwalificatiesessies blijven niet zonder ongelukken. In Eau Rouge gaan Jacques Villeneuve in zijn Williams en Mika Salo in de Arrows er hard af. De Fin moet zelfs naar het ziekenhuis voor controle, maar kan zondags toch starten vanaf de achttiende plek.

Dertien wagens crashen

Zondag 30 augustus is een bijzonder zwaarbewolkte, regenachtige dag in de Belgische Ardennen. Zelfs op de overdekte tribunes zit men niet droog omdat de aanhoudende motregen gewoon naar binnen dwarrelt. In tegenstelling tot het jaar ervoor neemt de wedstrijdleiding ditmaal het besluit tot een staande start, dus geen rollende start achter de safety-car. Kort nadat de rode lichten zijn gedoofd ploegt het veld zich onder een regen van spray door La Source. Mika Hakkinen leidt de race met  Jacques Villeneuve, Michael Schumacher en Giamcarlo Fisichella in zijn kielzog.

David Coulthard komt bijzonder slecht weg en komt net na de bocht in contact met Eddie Irvine. De Schot verliest de macht over het stuur en knalt hard tegen de rechtermuur, om vervolgens gehavend terug te glijden naar het midden van de baan. Wat volgt is één van de zwaarste startcrashes uit de geschiedenis van de Formule 1, waarbij dertien wagens betrokken zijn. Door de hevige spray zien maar weinig coureurs wat er voor hen gebeurt en zo klappen Irvine, Alexander Wurz, Rubens Barrichello, Johnny Herbert, Olivier Panis, Jarno Trulli, Mika Salo, Pedro Diniz, Toranosuke Takagi, Ricardo Rosset en Shinji Nakano boven op elkaar.

Ook Jos Verstappen raakte betrokken bij de crash, maar hij weet zijn wagen nog terug te brengen naar de pits. Daar aangekomen blijkt de schade te groot om door te rijden. De race is dan al stilgelegd. Een code rood die bijna een uur duurt. Takelwagens rijden af en aan om de enorme puinhoop op te ruimen die is ontstaan. Irvine en Barrichello zijn wonderwel de enige coureurs die lichte verwondingen oplopen.

In dit tijdperk van de Formule 1 hebben veel teams nog reservewagens beschikbaar. En zo komt het dat nagenoeg alle bij de crash betrokken coureurs kunnen deelnemen aan de herstart op drie pechvogels na. De teams van Salo, Rosset en Panis beschikken niet over reservebolides.

Hakkinen valt uit

Bij de herstart is het Damon Hill die het beste weg komt en de leiding pakt. Schumacher en Hakkinen glijden naast elkaar door de eerste bocht waarbij de Fin met zijn linkervoorwiel achter het rechterachterwiel van Schumacher blijft haken, zijn wagen spint en Johnny Herbert de McLaren niet meer kan ontwijken. Hij klapt bovenop de wagen en beiden vallen uit. Voor Schumacher kon het wel eens een mooie zondagmiddag worden met het oog op de stand in het wereldkampioenschap.

Het incident tussen Hakkinen en Herbert is voor de safety-car aanleiding om ten tweede male uit te rukken. Coulthard komt in deze eerste ronde wederom in aanraking met een andere coureur, ditmaal Wurz. Voor laatstgenoemde betekent de touche einde race. Irvine verspeelt zijn voorvleugel als hij van de baan schiet en de pitstop kost hem flink wat plekken. Zijn teamgenoot voelt zich ondertussen als een vis in het water op de natte baan van ‘zijn’ Spa.

Op drie wielen

De Ferrari-coureur heeft een voorsprong opgebouwd van meer dan 40 seconden, als de McLaren van Coulthard voor hem opdoemt. Met Hakkinen uit de race en Schumacher riant aan de leiding bestat de vrees in het Ferrari-kamp dat Coulthard niet zo makkelijk voor de Duitser opzij zal gaan. Niet voor niets heeft teambaas Jean Todt al een bezoekje gebracht aan de pitmuur van McLaren om zich te verzekeren van het feit dat de Schot geen gekke dingen gaat doen.

Schumacher blijft enkele ronden achter Coulthard rijden, maar komt hem ondanks enkele pogingen niet voorbij. Als de wagens richting Pouhon rijden besluit Coutlhard dat dit de ideale plek is om van het gas te gaan en Schumacher voorbij te laten. Hij blijft echter op de racelijn rijden, iets wat Schumacher allerminst verwacht. De Duitser klapt in volle vaart op de achtervleugel van de zwart-grijze McLaren waarbij het rechtervoorwiel van de Ferrari er compleet afvliegt. Schumacher stuurt zijn wagen kundig op drie wielen naar de pits terwijl Coulthard er ietwat beteuterd achteraan rijdt, zonder achtervleugel.

“Wil je me soms vermoorden?”

Eenmaal in de pits parkeert Schumacher zijn wagen, gooit het stuur van zich af, stapt uit en stormt kokend van woede op de McLaren-garage af. Schumacher wil overduidelijk verhaal halen bij Coulthard die inmiddels uit zijn wagen is gestapt en met de McLaren-monteurs in de garage de schade aan zijn wagen opneemt.

Monteurs van McLaren en Ferrari kunnen maar net voorkomen dat Schumacher de McLaren-coureur iets aandoet. Terwijl de nijdige Schumacher wordt tegengehouden vraagt hij de Schot of die hem soms had willen vermoorden. Schumacher loopt vervolgens met een gezicht dat op onweer staat naar zijn pitbox terug. Het zijn nul punten voor de Duitser die een uitgelezen mogelijkheid verspeelt om de leiding in het kampioenschap van 1998 over te nemen van Hakkinen. De monteurs van McLaren gaan ondertussen aan het werk om de McLaren te repareren. Met nog 9 wagens op de baan, 19 ronden te gaan en punten in het verschiet voor de eerste zes finishers een begrijpelijke keuze.

EPA PHOTO ICN/Steve Etherington/cm/kr

Damon Hill is de nieuwe leider in de race, terwijl Irvine van de baan inmiddels van de baan is gespind. Al met al blijkt de 600ste Grand Prix van Ferrari geen reden voor een feest. Fisichella en Nakano komen bij het uitkomen van de Bus Stop Chicane op soortgelijke wijze als Schumacher en Coulthard met elkaar in aanraking. De Benetton klapt achterop de rechterzijde van de Minardi-Ford en glijdt door tegen de pitmuur. De wagen vat vlam waardoor de safety-car voor de derde maal de baan op moet komen. Er blijven nu nog zes wagens in de race, terwijl Coulthard en Nakano in hun gerepareerde wagens het circuit opkomen.

Dubbel voor Jordan

Door de safety car heeft Hill zijn voorsprong ten opzichte van teamgenoot Ralf Schumacher zien slinken. De Duitser is overduidelijk sneller dan de Brit maar krijgt teamorders om geen inhaalpoging te ondernemen. Naar later zou blijken uit Hill over de boordradio zijn zorgen over de intenties van zijn teammaat. Hill zegt tegen zijn engineer: “Ik geef jullie iets ter overdenking en ik denk dat je er maar eens goed naar moet luisteren. Wanneer we racen, wanneer wij tweeën racen, zouden we wel eens met lege handen kunnen komen te staan. Dus het is aan Eddie (Jordan, red.). Wanneer we niet tegen elkaar racen hebben we de kans op een eerste en tweede plek, het is aan jullie.”

EPA PHOTO BELGA/OLIVIER MATTHYS/oma/kr

De wereldkampioen van 1996 beseft donders goed dat teambaas Eddie Jordan de kans op de allereerste overwinning voor Jordan, en ook nog eens een ‘dubbel’, niet zomaar op het spel zal zetten. Als de race niet veel later finisht met Hill als winnaar, Schumacher als tweede en Jean Alesi in zijn Sauber als derde is Eddie Jordan uitzinnig van vreugde. Zijn team, smaakmaker in de Formule 1, heeft geschiedenis geschreven in een historische race op Spa.

Een verslag van de Belgische Grand Prix van 1998 zie je hier.