De haat-liefdeverhouding tussen de Formule 1 en de Oostenrijkse Grand Prix

Lewis Hamilton, Mercedes AMG F1, Grand Prix van Oostenrijk 2015

De Formule 1 heeft een ware haat-liefde verhouding met de Grand Prix van Oostenrijk. De race is meerdere malen op de kalender verschenen en weer verdwenen. De grillige relatie begon direct bij aanvang. In 1963 werd voor het eerst een race gehouden op de militaire luchtbasis van Zeltweg. Deze race, gewonnen door Jack Brabham, telde echter niet mee voor het wereldkampioenschap Formule 1. Een jaar later was dit wel het geval, toen Lorenzo Bandini de enige Formule 1 race die hier gehouden werd, namens Ferrari won.

Österreichring

Van 1965 tot en met 1969 werd er geen Oostenrijkse Grand Prix georganiseerd. Vanaf 1970 keerde de Grand Prix terug op de kalender en wel op een gloednieuw circuit. De bijna zes kilometer lange Österreichring stond bekend als hogesnelheidscircuit. Hier werden tot en met 1987 Formule 1 races georganiseerd. Oostenrijkers bewaren goede herinneringen aan het jaar 1984 toen Niki Lauda in een McLaren zijn thuisrace won.

De illustere baan in het heuvelachtige landschap van Stiermarken was regelmatig het toneel van massale crashes. Meest bizarre aanrijding was die van McLaren-coureur Stefan Johansson in 1987. Tijdens de vrije training kwam hij in botsing met een overstekend hert. Het dier was op slag dood en de Zweed kwam er vanaf met een flinke hoofdpijn. Diverse ernstige race-incidenten bij de start en twee herstarts in 1987 bezegelden uiteindelijk het lot van dit circuit. De Österreichring werd als te gevaarlijk beschouwd en de Grand Prix verdween wederom van de kalender.

A1 Ring

Na veel politieke discussie keerde de Oostenrijkse Grand Prix tien jaar later weer terug. Het circuit was inmiddels onder handen genomen door Formule 1 circuitontwerper Hermann Tilke. Niet alleen was de baan flink ingekort, ook waren er meer grindbakken en uitloopstroken toegevoegd. Het circuit kreeg bovendien een nieuwe naam, de A1 Ring, naar het Oostenrijkse telecombedrijf dat als hoofdsponsor optrad. In 2002 kwam de Oostenrijkse Grand Prix in opspraak, toen Ferrari haar coureurs teamorders oplegde. Rubens Barrichello reed overtuigend aan de leiding maar kreeg vanaf de pitmuur in de allerlaatste ronde orders van teambaas Jean Todt om Michael Schumacher voor te laten, in het belang van het kampioenschap. Tijdens de podiumceremonie trachtte Schumacher het leed te verzachten door Barrichello op de hoogste trede te tillen, wat hem op een fluitconcert van het Oostenrijkse publiek kwam te staan. Het incident leidde wel tot het verbod op teamorders, wat in 2011 weer is afgeschaft. Na de editie van 2003 verdween de Oostenrijkse Grand Prix wederom van de kalender. De Grand Prix draaide teveel verlies, al werd als reden het verbod op tabaksreclame opgegeven. Het circuit werd gesloten en gedeeltelijk gesloopt.

Red Bull Ring

Het zou vervolgens elf jaar duren voor er weer een Formule 1 race georganiseerd zou worden op de A1 Ring, inmiddels opgekocht door Red Bull-eigenaar Dieter Mateschitz en omgedoopt tot Red Bull Ring. In 2014 keerde de Oostenrijkse Grand Prix weer terug op de kalender, wederom aangepast. Het huidige circuit is thans 4,326 kilometer lang en behoort samen met Monaco, Mexico en Brazilië tot de kortste op de kalender. Als zondag om 14.00 uur de rode lichten doven zijn er dus maar liefst 71 ronden nodig om aan een racelengte van iets meer dan 307 kilometer te komen. Vanwege de historie en de vele aanpassingen vallen de prestaties uit het verleden niet met elkaar te vergelijken. Wanneer we in algemeenheid kijken naar alle edities van de Oostenrijkse Grand Prix is geen coureur succesvoller geweest dan Alain Prost. Hij won deze Grand Prix driemaal.

Bandenmanagement

De Red Bull Ring wordt beschouwd als het modernste, maar tevens eenvoudigste circuit van het seizoen. Met slechts acht bochten die de coureurs in staat stellen voor 67 procent vol gas te rijden biedt het gegarandeerd veel inhaalacties. Die zullen dan wel moeten plaatsvinden voor bocht 2. De banden en de remmen hebben hier traditioneel veel te verduren, goed bandenmanagement is dus geen overbodige luxe. Vanwege de grote hoogteverschillen krijgt het circuit iets dynamisch. Vanaf de start tot de tweede bocht stijgt de Red Bull Ring zelfs met 100 meter. De snelste ronde staat op naam van Nico Rosberg, hij liet in 2015 een tijd van 1:11,235 noteren.

Bergopwaarts

Alledrie de Grands Prix op de Red Bull Ring staan op naam van Mercedes. Na twee overwinningen van Nico Rosberg, won Lewis Hamilton hier in 2016 na een gedurfde inhaalactie op zijn teammaat. Max Verstappen kon dankzij een uitgekiende éénstopper en uitstekend bandenmanagement optimaal profiteren van de aanrijding tussen de twee Mercedessen. Hij werd tweede en zal dat kunstje zondag graag willen herhalen. Het zou mooi zijn als het seizoen van Max uitgerekend in de Oostenrijkse Alpen weer bergopwaarts gaat.