Nachtmerrie Rossi, zege Viñales, eerste podium Zarco

Valentino Rossi is de meester van de laatste ronde. Maar in Le Mans verslikte de veteraan zich in zijn eigen drang om te winnen. De eerste fout, in Garage Vert, kostte hem de leiding in de MotoGP van Frankrijk. Een uiterste poging een aanval te plaatsen op zijn 16 jaar jongere teamgenoot Maverick Viñales, kostte hem de wedstrijd. Valentino Rossi eindigde de race in de grindbak in plaats van op het podium, waar Johann Zarco voor eigen publiek de held van de dag was.

Het duurde even voordat Valentino Rossi aan de leiding wist te komen van de MotoGP-race op het Bugatti-circuit in Le Mans. 26 ronden om precies te zijn. In de eerste helft van de wedstrijd kon Rossi niet veel anders dan vanaf de derde positie, met Marc Marquez in zijn nek, toekijken hoe Johann Zarco en Maverick Viñales streden. Rossi kreeg meer lucht toen Marquez in de zeventiende ronde een fout maakte en met hoge snelheid onderuit ging.

Met een belangrijke rivaal minder om rekening mee te houden, kon Rossi de blik naar voren richten. Vrij vlot liep hij in op Zarco en met nog zes ronden te gaan nam hij de tweede plaats over van de Fransman. In slechts twee ronden tijd dichtte hij een gat van 0,6 seconden op Viñales en met drie ronden te gaan zette hij ook die opzij.

Rossi dook de laatste ronde in aan de leiding maar in Garage Vert, de derde bocht van het circuit waar eerder Marc Marquez onderuit was gegaan, maakte de Italiaan een foutje. Viñales maakte dankbaar gebruik van het gaatje dat zijn teamgenoot liet vallen. Het was duidelijk dat Rossi geen genoegen nam met de tweede plaats. In die gretigheid maakte hij nog een keer een fout, en die kwam hem duur te staan. “Ik was vijf bochten verwijderd van de overwinning”, zei Rossi. “Je let op de voorband, maar ik was ineens de achterkant kwijt. Ik begrijp nog niet goed wat er verkeerd is gegaan.”

Na de problemen in Jerez, waar hij op forse achterstand als tiende finishte, noemde Rossi het een schrale troost dat hij nog aan de leiding van het kampioenschap stond. Na de DNF in Le Mans zakte hij naar de derde plaats, op 23 punten achterstand op zijn teamgenoot. “Doodzonde dat dit gebeurd is, want ik had niet alleen de wedstrijd kunnen winnen, maar ook flink kunnen uitlopen in het klassement. En nu ga ik met lege handen naar huis.”

Viñales verwachtte Rossi elk moment

Maverick Viñales had er geen idee van dat Valentino Rossi was gecrasht. Hij verwachtte elk moment het voorwiel van zijn teamgenoot naast zich. “Ik heb de laatste ronde gereden alsof het een kwalificatieronde was, met alle mogelijke risico’s die ik maar durfde nemen”, vertelde Viñales. “Toen hij me voorbij gekomen was, had ik me voorgenomen om in de derde sector, ergens rond bocht 8, mijn aanval te plaatsen. Ik wist dat ik in dat deel sterker was. Maar toen hij zelf al in het begin een fout maakte, kreeg ik de leiding al in de schoot geworpen. Ik wist ook dat hij het niet op zich zou laten zitten en verwachtte elk moment een aanval, maar die kwam niet.”

Viñales reed een ijzersterke wedstrijd, niet alleen in de slotfase. Zeven ronden lang zat hij opgesloten achter Johann Zarco die voor eigen publiek meteen de leiding had genomen en die niet zonder slag of stoot uit handen gaf. “Toen ik Johann eenmaal voorbij was, kreeg ik hem niet afgeschud”, zei Viñales. “Ik zat te hopen dat hij te veel van zijn banden had gevraagd, maar hij liet niet los. Ik had voortdurend een terriër in mijn nek. Ik had gezien dat Marc was gevallen, maar van kalm aan voor de punten rijden was geen sprake. Eerst werd ik opgejaagd door Johann, daarna door Valentino.”

Dat niet Rossi maar hij in Le Mans de 500ste overwinning voor Yamaha bezegelde (sinds 1961) vond Viñales een bijzondere eer. Maar belangrijker vond hij de overwinning en de heroverde leiding in het kampioenschap, die hij in de derde wedstrijd was verloren. “Ik weet hoe naar het is om te crashen en ik vind het spijtig voor Marc en Valentino. Maar uiteindelijk gaat het toch om het kampioenschap en moet ik aan mezelf denken.”

Zarco nationale held in Frankrijk

Met twee Moto2-wereldtitels op zak kon Johann Zarco nog met gemak over straat, maar sinds hij in Qatar in zijn debuutrace in de MotoGP zes ronden aan de leiding reed, steeg zijn populariteit in Frankrijk. Het onverwachte succes van Zarco in zijn eerste MotoGP-jaar – donderdag maakte hij al bekend zeker nog een jaar bij Monster Tech3 Yamaha (ook een Frans team) in de MotoGP te blijven – trok duizenden extra bezoekers naar Le Mans en Zarco gaf hen driedubbel waar voor hun geld, door eerst op de eerste rij te kwalificeren, vervolgens de leiding te nemen in de race en uiteindelijk op het podium te finishen. Een tweede plaats behalen is al een hele prestatie, maar voor een rookie helemaal. Zeker met de extra druk van een thuiswedstrijd.

Met zijn zware Franse accent gaf Zarco toe dat het ‘incredible’ was. “Ik voelde me zo sterk. Het ging eigenlijk vanzelf. Toen ik aan de leiding reed kreeg ik nog wel even een flashback van Qatar. Toen viel ik na zes ronden en ik dacht bij mezelf: ‘Laat ik maar voorzichtig doen, want dat wil ik nu niet’. Toen Maverick me voorbij kwam, kon ik langer dan ik had verwacht aanhaken. Qua snelheid deed ik niet veel voor hem onder. Dat gaf heel veel vertrouwen. Maar ik voelde wel dat mijn banden een beetje begonnen te slijten en ik wilde geen risico’s nemen.”

Dat gaf Valentino Rossi de gelegenheid om Zarco te passeren, maar wel pas in de slotfase van de wedstrijd. Zarco besloot het zekere voor het onzekere te nemen en was al tevreden met de derde plaats. “Maar ik zag wel dat Maverick en Valentino in een serieus duel verwikkeld waren en wist dat de kans groot was dat één van de twee – of misschien wel allebei – zou crashen, dus ik heb gezorgd dat ik in elk geval de finish zou halen. Het was fantastisch om voor eigen publiek aan kop te rijden en nog veel mooier om uitgerekend hier op het podium te staan. De druk was enorm, door de hoge verwachtingen. Vrijdag had ik er misschien nog wel last van, maar na die eerste dag heb ik me voorgenomen om ervan te genieten en me niet te laten meeslepen.”

Pedrosa van 13 naar 3

In al het gedoe rond de crash van Rossi, de winst voor Viñales en het eerste podium voor Zarco zou je bijna de prestatie van Dani Pedrosa vergeten. De Spanjaard kreeg de derde plaats weliswaar cadeau door de crash van Rossi, maar zo ver naar voren komen vanaf de dertiende plaats – na een mislukte kwalificatie – verdient alle lof. Na zijn overwinning in Jerez had Pedrosa aanvankelijk grote moeite in Le Mans. In de frisse en vochtige omstandigheden kreeg hij niet genoeg warmte in de banden. Zijn geringe lengte en gewicht zaten hem daarbij dwars: hij kon niet genoeg druk op de banden krijgen om ze op temperatuur te krijgen.

In de droge en aanzienlijk warmere omstandigheden in de race was Pedrosa ineens weer in het voordeel. Minder druk op de banden betekent minder slijtage. “Ik wist dat ik de snelheid had, maar ik moest wel eerst het halve veld door om naar voren te komen”, verklaarde Pedrosa. “Ik had haast, omdat ik weet dat het veld hier al heel snel uit elkaar getrokken wordt. In de eerste ronde was het vooral in de chicane een gedrang van jewelste. Ik heb me er letterlijk doorheen moeten worstelen. Na de eerste ronde was ik eerst blij dat ik het had overleefd, maar helemaal toen ik zag dat ik er best goed bij zat. ”

Pedrosa toonde geen mededogen met collega’s als Andrea Dovizioso en Cal Crutchlow en zette beiden met flink wat agressie opzij om zich naar voren te worstelen. Eenmaal op de vierde plaats zag hij dat de top 3 te ver weg was om zich daar nog mee te kunnen bemoeien, al liep hij wel enigszins in op Zarco, die om zijn (zachte) banden te sparen de strijd een beetje liet lopen. “Natuurlijk is de derde plaats een cadeautje, maar ik had het niet gekregen als ik niet zelf zo hard had gepusht om naar voren te komen”, wist Pedrosa, die in het klassement opklom naar de tweede plaats op 17 punten achter Viñales.

Foto’s en video: MotoGP.com

Jouw reactie