Moto3 Review 2016: Binder oppermachtig, prima debuut Bendsneyder

In geen andere klasse zijn de races zo spannend als in de Moto3. In de lichtste klasse van de MotoGP waren ook in 2016 de verschillen vaak minimaal. Behalve in de stand. De Zuid-Afrikaan Brad Binder mocht zich al vier races voor het eind wereldkampioen noemen. De basis legde hij met zijn eerste zege in Jerez, waar hij de wedstrijd won nadat hij vanaf de laatste plaats moest starten. 

Vooraf was Binder niet eens de grote favoriet. De overwinning in Jerez was zijn allereerste zege in de Moto3, na 73 GP’s pas. In 2015 was hij als zesde geëindigd. Er werd wel wat van hem verwacht, als ervaren coureur in het KTM-fabrieksteam, maar favoriet was hij zeker niet. De verwachting was eerder dat het zou gaan tussen Enea Bastianini, Romano Fenati, Niccolo Antonelli en Jorge Navarro, die al eerder races hadden gewonnen.

Zij lieten het echter stuk voor stuk liggen en maakten veel te veel fouten. Navarro (één race gemist, zeven keer niet gefinisht) en Bastianini (twee races gemist, twee keer niet gefinisht) kwamen nog het dichtst in de buurt, maar tegen de uiterst beheerst en constant rijdende Binder was geen kruid gewassen. Met zeven zeges en slechts één DNF was Binder oppermachtig.

Opmerkelijk goed was Pecco Bagnaia, die niet alleen vierde werd in de eindstand, maar ook Mahindra de eerste (en de tweede) overwinning ooit bezorgde. Met die eerste zege mag Bagnaia zich ook scharen in het illustere rijtje TT-winnaars. Op de Indische machine kon de Italiaan goed mee met de Honda’s en KTM’s en behaalde hij naast twee overwinningen nog drie podiumplaatsen. 

Verrassende rookies

Het seizoen 2016 kende een opvallend aantal verrassende rookies. Liefst twee debutanten wisten races te winnen: Joan Mir en Khairul Idham Pawi zelfs twee, al waren die allebei in de stromende regen en wist de Maleisiër verder geen enkele indruk te maken. Mir (nummer 36) daarentegen streed tot de laatste meter om de vierde plaats, maar legde het net af tegen Pecco Bagnaia. Wel behaalde Mir de titel Rookie of the year, al was het verschil met Fabio di Giannantonio slechts tien punten. Di Giannantonio (vorig jaar tweede in de Red Bull Rookies) behaalde drie keer het podium en eindigde als zesde, net voor Nicolo Bulega (twee keer podium), van wie voor volgend jaar veel wordt verwacht.

De prima prestaties van met name Bulega (nummer 8) en zijn eigen tegenvallende prestaties leidden halverwege het seizoen tot het ontslag van Romano Fenati bij het team Sky VR46. Teameigenaar Valentino Rossi pikte het gedrag van Fenati niet langer en stuurde hem de laan uit. De directe aanleiding voor het ontslag zou zijn geweest dat Fenati Uccio, lid van de teamleiding en een persoonlijke vriend van Rossi, zou hebben aangevlogen.

Bendsneyder maakt indruk

Op de vierde plaats in het klassement voor de Rookie of the year-award eindigde Bo Bendsneyder. De nu 17-jarige Rotterdammer deed het uitstekend met twee podiumplaatsen (Engeland en Maleisië) in zijn eerste GP-seizoen. Zijn podiumplaats op Silverstone was de eerste voor een Nederlandse GP-coureur sinds 1994. Bendsneyder had zelfs zicht op een overwinning, maar maakte grote indruk door de belangen van teamgenoot Brad Binder – in de strijd om de wereldtitel – boven zijn eigen belangen te plaatsen.

Bendsneyder, in 2015 kampioen in de Red Bull Rookies Cup, fungeerde als een sterke wingman voor Binder, maar kreeg er ook veel voor terug. ‘Bad Bo’ leerde snel en veel in zijn eerste jaar. In de vrije trainingen nestelde hij zich steevast achter de Zuid-Afrikaan om zo de lijnen en rempunten sneller onder de knie te krijgen. Dat leverde hem ook wel een paar gridpenalty’s op wegens wachten, maar die mogen als beginnersfouten worden gezien.

Loi maakt belofte weer niet waar

 

Bendsneyders maatje Livio Loi (startnummer 11) maakte de belofte van een goede start niet waar. De Belg in dienst van het enige Nederlandse Grand Prix-team RW Racing GP begon bij de openingsrace in Qatar vanaf de eerste startrij, maar dat was meteen ook de enige keer. De goedlachse Belg deed het prima in de vrije trainingen, maar liet het vooral liggen in de kwalificaties. Een vijfde plaats in Australië was uiteindelijk zijn beste resultaat. Vijf keer slechts reed Loi in de top 10, terwijl hij zes keer buiten de punten eindigde. Loi is overigens wel de enige coureur in de Moto3 die elke race wist te finishen. 

Foto’s: MotoGP.com