MotoGP San Marino: Weergaloze Pedrosa slaat toe, Rossi en Lorenzo vliegen elkaar in de haren

 Weergaloze Pedrosa slaat eindelijk toe
 Overwinning vergoeding voor geloof en steun
 Rossi niet blij met tweede plaats
 Lorenzo noemt inhaalactie Rossi te agressief
 Baldassarri eerste Italiaanse winnaar sinds 2012
 Binder al bijna wereldkampioen

Weergaloze Pedrosa slaat eindelijk toe

Dani Pedrosa maakt een moeilijk seizoen door. In geen van de twaalf voorgaande wedstrijden reed de kleine Spanjaard nog aan de leiding. Tot vandaag in de Grand Prix van San Marino, waar Pedrosa zijn 52ste GP-zege mocht bijschrijven na een weergaloze race vanaf de achtste plaats. Niemand misgunde Pedrosa de overwinning, voor Valentino Rossi en Jorge Lorenzo, waarmee hij een bijzondere reeks voortzette. Geen enkele andere coureur immers – zelfs Rossi niet – heeft elk jaar dat hij MotoGP rijdt gewonnen.

Alleen in zijn allereerste jaar in de 125cc won Pedrosa geen wedstrijd, maar verder won hij sinds 2002 minimaal één wedstrijd per jaar. Sinds 2006 rijdt Pedrosa in de MotoGP en in de koningsklasse behaalde hij tot nu toe – inclusief vandaag – 29 overwinningen.

Dat Pedrosa ook dit seizoen weer een race zou winnen, had eigenlijk niemand meer verwacht. 2016 was een marteling. Pedrosa kon niet goed overweg met de nieuwe Michelin-banden. Met zijn 1 meter 60 en slechts 51 kilo kon hij te weinig druk op de banden zetten om ze op temperatuur te krijgen. Maar in de warmte op het circuit van Misano was zijn geringe gewicht juist een voordeel. Pedrosa koos als enige voor de zachte compound en kon het rubber met de meeste grip het langste goed houden, juist doordat hij klein en licht is.

Pedrosa had in de trainingen al laten zien sterk te zijn op Misano, maar in de kwalificatie had het wat tegen gezeten, zodat hij op de achtste plaats terecht was gekomen. Maar toch. Na de kwalificatie al zei Valentino Rossi dat hij terdege rekening hield met Pedrosa. En dat kwam uit.

De start was nog een beetje moeizaam, maar naarmate de banden warmer werden en de tank lichter kroop Pedrosa naar voren. In ronde 14 pakte hij Marc Marquez voor de derde plaats. Drie ronden later was Jorge Lorenzo aan de beurt, op exact dezelfde plaats en manier als Marquez. En weer vier ronden later, in ronde 22 met nog zeven omlopen te gaan, moest Valentino Rossi eraan geloven.

Die probeerde aanvankelijk nog wel om bij Pedrosa in de buurt te blijven, maar besefte met nog een paar ronden te gaan dat het geen enkele zin had.

Overwinning vergoeding voor geloof en steun

Pedrosa noemde zijn overwinning een vergoeding voor iedereen die in hem was blijven geloven en hem had gesteund in de moeilijke periode die achter hem lag. Het was frustrerend: eindelijk was hij helemaal fit en blessurevrij, maar nu was het de techniek die hem in de steek liet. En niets wat hij eraan kon doen. “Het team en Honda hebben zo hard gewerkt om mij een machine te geven waar ik wat mee kon”, vertelde Pedrosa. “Het heeft veel moeite gekost om het hoofd niet te laten hangen. Dat is niet altijd gelukt. De afgelopen wedstrijden waren ook gewoon echt niet leuk, maar vandaag heb ik eindelijk weer eens echt genoten.”

Het lastigste moment voor Pedrosa was in de beginfase, toen hij maar niet aan het achterwiel van Andrea Dovizioso kon komen. “In de bochten kwam ik dichterbij, maar op de rechte stukken trok hij weer door met die Ducati en moest ik weer opnieuw beginnen. Ik wist dat vooraan ondertussen aardige verschillen waren ontstaan.”

Pas toen hij zonder al te veel moeite teamgenoot Marquez was gepasseerd en in podiumpositie reed, begon Pedrosa voorzichtig te geloven dat winnen mogelijk was. “Mijn snelheid lag veel hoger dan die van Marc en Jorge en ik hoopte dat ik op tijd bij Valentino kon komen. Toen ik eenmaal bij hem in de buurt was gekomen, wist ik dat het zou kunnen.”

Rossi niet blij met tweede plaats

Voor zijn thuispubliek moest Valentino Rossi met lede ogen toezien hoe Pedrosa de overwinning opeiste. “Ik heb alles gedaan wat in mijn macht ligt, maar tegen zo’n sterke Pedrosa was geen kruid gewassen. Op elk ander circuit was ik dolblij geweest met de tweede plaats, maar dit is Misano”, zei Rossi, die vanaf het hoogste punt op het circuit zijn huis in Tavullia kan zien liggen. “Hier wilde ik winnen. Dit is mijn terrein.”

Dat hij weer 7 punten inliep op klassementsleider Marquez, die als vierde over de streep kwam, was een schrale troost voor Rossi. Het verschil is nog altijd 43 punten en met vijf wedstrijden te gaan is dat een flinke marge. Toch vierde Rossi zijn tweede plaats alsof hij had gewonnen. Hij liet zich lang en uitgebreid toejuichen en kwam pas terug in het parc fermé toen Pedrosa en Lorenzo al lang en breed hun helmen af hadden.

De tribunes en taluds van het Misano World Circuit waren nog meer dan andere circuits geel gekleurd. Van de 100.000 toeschouwers waren er zeker 95.000 op de hand van Rossi en dus tegen de rest. Met name Jorge Lorenzo, Rossi’s teamgenoot die vorig jaar in de laatste race de wereldtitel opeiste, moest het ontgelden. Op het podium werd de Spanjaard onthaald op een fluitconcert en boe-geroep.

Lorenzo noemt inhaalactie Rossi te agressief

Na afloop liep de spanning tussen de Italiaan en de Spanjaard verder op, toen ze elkaar tijdens de persconferentie in de haren vlogen. Lorenzo kreeg de vraag wat hij vond van de inhaalmanoeuvre waarmee Rossi in de tweede ronde de leiding overnam. “Die was agressief”, antwoordde Lorenzo. “Naar mijn mening te agressief. Ik moest remmen en van mijn lijn af. Ik had wel kunnen crashen. Dat scheelde niet veel.”

Inderdaad raakte Rossi zijn teamgenoot even en moest Lorenzo zijn Yamaha overeind zetten om niet de controle te verliezen. “Dat is een beetje zijn stijl”, vervolgde Lorenzo. “Zijn inhaalacties zijn zelden clean and smooth, hij is altijd agressiever dan de meeste anderen.”

Rossi vond zijn actie uiteraard helemaal niet agressief en onderbrak het verhaal van Lorenzo. “Welnee man, stel je niet aan. Niks mis mee. Je moet eens kijken hoe agressief anderen inhalen. Jij zelf ook.” Voorbeelden van agressieve acties van Lorenzo kon Rossi niet meteen uit zijn mouw schudden. “Maar daar kom ik op terug, want dit is echt niet waar.” Pedrosa hield zich wijselijk buiten de fittie tussen de twee Yamahacoureurs die nog even verder wellesnietes-ten.

“Hoe dan ook”, vond Lorenzo, “het is mijn mening en dat hij een andere mening heeft, is prima. De wedstrijdleiding heeft ook weer een andere mening, neem ik aan. Maar het was niet nodig om er zo hard in te komen en zeker niet op dat moment, zo vroeg in de wedstrijd. Valentino had er toch wel voorbij gekund op enig moment, want hij was sneller vandaag.”

Oordeel zelf met de beelden van de inhaalactie hier of de hele discussie plus de beelden van de actie hier.

Baldassarri eerste Italiaanse winnaar sinds 2012

Voorafgaand aan de Moto2-race op Misano had Lorenzo Baldassarri zich al voorgenomen dat hij met minder dan de winst geen genoegen zou nemen. “In Mugello was ik tweede en dat wilde ik niet nog een keer”, sprak de 19-jarige Italiaan. “Hier op Misano moest en zou ik winnen.” Dat lukte. Twee ronden voor het einde wist Baldassarri de moegestreden en de pijn verbijtende Alex Rins te passeren om vervolgens onbedreigd op de finish af te gaan.

Het was al een eeuwigheid geleden sinds er voor het laatst een Italiaan won in de Moto2. In de Moto3 en in de MotoGP is het niet ongewoon, maar in de tussenklasse was Andrea Iannone in 2012 de laatste geweest.

Als het ergens kon, was het wel in de Grand Prix van San Marino. Titelverdediger Johann Zarco liet opnieuw punten liggen, door al in de vierde ronde een fout te maken waardoor hij terugviel naar de zevende plaats. Tegen de tijd dat de Fransman zich had teruggevochten naar de vierde plaats, waren Rins en Baldassarri al te ver weg. Het gat tussen de twee koplopers en Takaaki Nakagami op de derde plaats was 3,5 seconde. Zarco zat daar nog eens 2,3 seconde achter.  

Zarco ziet voorsprong verdampen

Baldassarri had vanaf de eerste rij een uitstekende start. Na het wegvallen van Zarco voor zich, moest hij heel even Franco Morbidelli voor zich dulden, totdat Rins de kop overnam. De Spanjaard, die voor de tweede achtereenvolgende week met een gebroken sleutelbeen rijdt, hield dat tot twee ronden voor het einde vol, maar toen was de koek op. Het krappe stop-and-go-circuit van Misano had te veel van de krachten van Rins gevraagd. “Ik kon niet meer”, gaf Rins toe. “De vermoeidheid en de pijn werden te erg. Maar tweede worden is niet erg hier, gezien de omstandigheden. En voor het kampioenschap heb ik goede zaken gedaan, dus ik ben meer dan tevreden.”

In de stand naderde Rins Johann Zarco tot 3 punten. Drie races geleden, na afloop van de race in Oostenrijk – de laatste overwinning van Zarco – was de marge nog 34 punten. Achter Rins gaapt inmiddels een flink gat van 50 punten naar Thomas Luthi, die de derde plaats overnam van Sam Lowes, die in Misano crashte.

Binder al bijna wereldkampioen

Bo Bendsneyder kon zijn teamgenoot Brad Binder deze keer niet helpen. De Rotterdammer ging aan het einde van de eerste ronde van de Moto3-race van de GP van San Marino onderuit. Maar Binder had de hulp van Bendsneyder op het circuit van Misano ook niet nodig. In een rechtstreeks duel met Ene Bastianini was hij zonder een spoortje van twijfel de sterkste. Met deze overwinning is Binder op een voorsprong van 106 punten gekomen. Over twee weken al kan hij in Aragon wereldkampioen worden.

Binder kan vier races niet scoren en heeft dan nog marge op Enea Bastianini, die de tweede plaats in het kampioenschap overnam van Jorge Navarro, die voor de derde keer in vier races crashte. De strijd om de tweede plaats wordt nog wel spannend, met maar 17 punten verschil tussen de nummers 2 en 6.

Binder reed een sterke en strategische wedstrijd. Vanaf de vijfde ronde waren de Zuid-Afrikaan en de Italiaan met zijn tweeën weg. Binder hield een hoog tempo aan, maar liet Bastianini op een gegeven moment voorbij. “Ik wilde weten waar zijn sterke en zwakke punten lagen”, verklaarde hij na afloop. Met Bastianini aan de leiding verloor het duo een halve seconde per ronde, waardoor Joan Mir en Nicolo Bulega dichterbij konden komen. Wegens het overschrijden van de track limits moest Mir een plaats opgeven, maar meteen nadat hij Bulega voorbij had gelaten, pakte hij hem al terug. Bulega liet Mit maar wat graag het werk opknappen om het gaatje naar Binder en Bastianini dicht te rijden. Net voor hij het podium besteeg gaf Mir aan dat het een van de moeilijkste races van het seizoen was geweest, zelfs nog moeilijker dan de wedstrijd in Oostenrijk die hij won.

Afgang Mahindra in jubileumrace

Opvallend in de uitslag van de GP van San Marino is niet alleen dat de eerste Mahindra – uitgerekend in de honderdste GP van het merk uit India – pas op de zestiende plaats is terug te vinden (Stefano Manzi) maar ook dat liefst drie racewinnaars van dit seizoen (John McPhee, Francesco Bagnaia en Khairul Pawi) ver buiten de punten finishten. Met name de 21ste plaats van TT-winnaar Bagnaia, de nummer 5 in het wereldkampioenschap, mag opmerkelijk genoemd worden.

Beter verging het Livio Loi. De Belg van het Nederlandse team RW Racing GP finishte als dertiende, op 0,012  van plaats 12, na een hoogoplopend gevecht met Niccolo Antonelli en Juanfran Guevara. Loi had in de top 10 kunnen rijden als hij niet eerst zelf een foutje had gemaakt halverwege de race en vervolgens de elfde plaats verspeelde doordat de versnelling bleef hangen.

Foto’s: MotoGP.com, KTM, screenshot TV