Strategie: Hoe Verstappen in extremis naar P2 reed

Max Verstappen finishte vorig jaar als tweede. (c) Red Bull Racing

Voordat we ons volledig op de Grand Prix van Groot-Brittanië gaan richten, blikken we nog één keer terug op de wedstrijd in Oostenrijk. Max Verstappen reed zichzelf naar een knappe tweede plaats door Kimi Raikkonen in de slotfase achter zich te houden. Hoe was het mogelijk dat Verstappen als tweede eindigde? Een analyse van zijn race.

Spielberg vooraf

De wisselende omstandigheden tijdens de vrije trainingen zorgden ervoor dat de teams weinig data hadden verkregen over de slijtage van de banden. Pirelli had de zachtste compounds van het stel meegenomen. De snelheid zat er in ieder geval direct in: in de eerste training waren de teams twee seconden sneller dan vorig jaar.

Ondanks de mindere trainingsuren, was het volgens Pirelli duidelijk hoeveel stops er gemaakt moesten worden. De enig juiste tactiek zou een twee-stopper zijn. Een korte stint op ultrasofts, gevolgd door twee langere stints op soft is de winnende strategie, zei de bandenfabrikant vooraf. 

Ferrari en Red Bull hadden van de topteams het voordeel dat ze konden starten op supersofts. Hierdoor zouden ze een langere eerste run kunnen rijden en daarmee een alternatieve tactiek hanteren. 

De race

Verstappen had zich achter teamgenoot Daniel Ricciardo gekwalificeerd, maar ging hem al binnen enkele rondes voorbij. Verstappen reed op die supersofts langer door dan de rest, maar niet zolang als de Ferrari’s. In de 15e ronde kwam hij binnen om te wisselen naar zachte banden.

Raikkonen was zeven rondes langer doorgereden dan de Nederlander. Een gok waarmee hij hoopte een éénstopper te bewerkstelligen. Hij kwam na die eerste stop achter Verstappen terecht, in de wetenschap dat de coureur van Red Bull naar alle waarschijnlijkheid nog een keer moest stoppen.

Toen Red Bull zag dat Raikkonen sowieso niet meer ging stoppen en dat Nasr 44 rondjes op soft kon rijden, besloot het team om de gok te wagen. Maar goed ook, want wat Red Bull deed was op dat moment de enig juiste keuze. Wanneer ze Verstappen naar binnen hadden gehaald om te stoppen was hij z’n plek sowieso kwijt geweest. Nu ze hem lieten rijden moest Raikkonen (en ook beide Mercedessen) er op het asfalt eerst maar eens voorbij zien te komen. Kreeg Verstappen een klapband dan zou alleen de positie ten opzichte van Raikkonen verloren gaan. 

Ferrari daarentegen had nooit verwacht dat de zachte band zolang mee zou kunnen gaan. Achteraf is het makkelijk om te zeggen dat Raikkonen te lang is doorgereden tijdens zijn eerste stint. Maar op dat moment was het logisch aangezien niemand, ook Pirelli niet, had voorspeld dat de soft band zich zo goed zou houden. 

Het geluk voor Verstappen was de klapband van Vettel. De Duitser leverde met zijn crash niet alleen zijn positie in, hij zorgde er ook voor dat de safetycar op de baan kwam. Deze rondjes zorgden er ook voor dat de banden onder de auto van Verstappen de tijd kregen om iets af te koelen, en daardoor minder snel gingen slijten. Was de safetycar er niet geweest, dan was het nog maar zeer de vraag of de Nederlander de race met één stop uit had kunnen rijden. 

De race ging zoals het ging, tot grote frustratie van Raikkonen en Ferrari. De Fin klaagde na afloop over de gele-vlag-situatie door de crash van Sergio Perez in de laatste ronde. Was die er niet geweest, dan had hij een poging gewaagd om Verstappen in te halen, zo zei hij. Het zal Verstappen allemaal worst zijn. Hij heeft de wereld opnieuw laten zien dat hij zich kan meten met de allergrootsten in de racerij. 

Foto Red Bull Racing