F1 Fan Column: Formule 1 vs MotoGP

Als kind had ik het geluk dat mijn vader me meenam naar de TT in Assen. Ik was meteen verkocht aan de snelheid, het geluid en…aan de geur. Als het hele veld aan ons voorbij was gejakkerd bleef er zo’n typerende geur van brandstofmengsel achter. Men reed destijds duidelijk niet op ‘normale benzine’.

Ik ging de Motor en Moto 73 lezen en fantaseerde dat ik een groot coureur was. Zover is het niet gekomen. Wel ben ik vaak naar de TT geweest, alleen de laatste jaren sla ik wel eens over.

Ook de Formule 1 had mijn interesse met Lauda en Villeneuve als mijn favorieten. Ik heb gehuild toen ik als 12-jarig jongentje vernam dat Gilles Villeneuve was verongelukt op het circuit van Zolder. En ook toen Jack Middelburg in het harnas stierf was ik in tranen.

In 1994 bedachten mijn collega en ik dat we maar eens naar een F1-race moesten gaan. Eerder dat seizoen waren Senna en Ratzenberger tragisch om het leven gekomen en omdat Jos Verstappen min of meer noodgedwongen bij Benneton de teamgenoot van ene Michael Schumacher was geworden, had de F1 een grote aantrekkingskracht. Ik was zelfs lid van de fanclub van JV. Mjn lidnummer was 5595.

We besloten met een georganiseerde reis per touringcar naar Francorchamps te gaan. Op zaterdagavond laat vertrokken we uit Assen, om met een aantal stops richting de Ardennen te gaan. Vanaf mijn stoel in de bus kon ik via de binnenspiegel zien dat de chauffeur continu aan het gapen was en moeite had om z’n ogen open te houden. Ik nam me voor zelf niet in slaap te vallen, ik had geen vertrouwen in de buschauffeur.

Toen we het circuit opliepen zagen we dat sommige toeschouwers dubbele oorbescherming hadden, dopjes in de oren en van die grote oorkappen. Ik stootte mijn collega aan en zei: “Da’s overdreven zeg, die is zeker niks gewend”. Eén van de domste aannames in mijn leven….zo bleek later.

Immers, ik was vaak naar de TT geweest, en ja, dat lawaait wel, maar het is nog prima te doen. Ook was ik in 1990 bij de MotoGP-race op Francorchamps geweest, dus aan het circuit lag het niet. (Hans Spaan won de 125 cc , Egbert Streuer met Geral de Haas wonnen de zijspanrace.)

Terug naar 1994:

Nadat het hele veld aan ons voorbij was getrokken voor de opwarmronde, wisten we niet hoe snel we op zoek moesten naar iets om in onze oren te stoppen. Wàt een herrie, zoiets moet je meegemaakt hebben om je er een voorstelling van te kunnen maken. Ferrari reed nog met de V12 als ik me niet vergis, en de baan lag iets ‘onder ons’. Geluid stijgt op, need I say more?

De Bennetons van Schumacher en Verstappen deden het goed die dag, De Duitser won de race en Jos miste het podium maar net. Althans, toen we ’s nachts laat terug waren in Assen hoorden we op de radio dat Schumacher was gediskwalificeerd en Jos dus derde was geworden. Ik denk dat ze in Assen nooit zullen vergeten hoe wij juichend de bus uitstapten.

Het een versus het ander

Wat is nou het verschil tussen de MotoGP en de F1? Wat is sneller, luider, gevaarlijker, spectaculairder, enzovoorts?

In de basis is het op een motorfiets zo dat de invloed van de rijder groter is dan in een auto. Als we dat even doorvoeren naar vandaag de dag: de kans is groot dat er in het huidige F1-veld een stuk of zes, zeven coureurs zijn die in de Mercedes van Hamilton races kunnen winnen en kampioen worden.

Maar in de MotoGP zal Marc Márquez (op dit moment de snelste coureur, maar niet de koploper in het WK) veel minder uit de voeten kunnen op de Yamaha van Rossi dan op z’n eigen Honda, en andersom. Een motorfiets is onder andere door het lagere eigen gewicht veel gevoeliger voor z’n berijder.

Technisch gezien is de F1 natuurlijk een paar stappen verder dan de motorsport op twee wielen. Misschien komt dat ook door de oorsprong: vroeger reed je motor als je je geen auto kon veroorloven. Tegenwoordig is het vaak zo dat als je een klein beetje geld over hebt, er een motor náást de auto komt. Ook qua budget is het bijna geen vergelijk: een F1-team spendeert vele miljoenen meer dan een MotoGP-team.

Maar ook: een auto heeft doorgaans vier wielen, vier wielen die kunnen remmen, de auto op het asfalt houden en krachten kunnen verdelen. Een motorfiets moet het met de helft doen, en dan ook nog niet half zo brede banden. Verder is er in een auto fysiek meer ruimte om technische noviteiten toe te passen dan op een motorfiets. Het toverwoord is cursief downforce. Een F1-auto zuigt zich aan het asfalt. Als ik me niet vergis heeft Williams eens een auto upside down aan een plafond laten rijden. Dit is bij een motorfiets tot op heden niet gelukt. 

Het kleinste verschil is misschien wel de acceleratie, die ontloopt elkaar niet veel. Tot 100 km/u zijn beide ongeveer even snel, de sprint van 0 tot 200 km/u verloopt in het voordeel van de tweewieler, die van 0 tot 300 km/u is er weer een voor de F1-auto en boven 300 km/u hangt het een beetje van de baan en de afstellingen af. De motorfiets zal iets sneller kunnen versnellen, maar bij 350 is de koek op, terwijl, als er genoeg asfalt ligt, de F1 doorgaat tot ca 370.

Een rondje op Suzuka duurt in de MotoGP ongeveer 25 seconden langer dan in de F1. Vooral bochtensnelheid en remvermogen zijn in het voordeel van de auto.

Als je praat met andere petrolheads, dan valt me vaak op dat men zowel de F1 als de MotoGP volgt. Maar de meesten kunnen zich beter verplaatsen in de motorrijder, die is zichtbaarder in de wedstrijd, herkenbaarder. (Ooit Hamilton uit z’n auto zien klimmen om ergens op het circuit z’n fans te bedanken? Nee, dàn Valentino Rossi.)

Wel lijkt de F1 strakker georganiseerd, maar of dit altijd een zegen is…Professioneler, dat wel. Zo wordt het volkslied altijd volledig gespeeld op het F1 podium, terwijl de MotoGP een (hele) korte versie gebruikt. Dit is nog altijd een grote ergernis van mij. Wel spreekt tegenwoordig elke F1-coureur vrij goed Engels, hier is in de MotoGP op z’n zachtst gezegd nog wel wat winst te halen.